Marengstoppar

Grudzień zaczął dość niespodziewanie, bo z dziesięcioma stopniami na plusie i sztormem, iście wiosennym. O nadchodzących świętach nie da się jednak zapomnieć na Islandii, głównie dzięki lampkom, które w nieprzyzwoitych ilościach atakują nas z każdego okna oraz coraz to częstszych prośbach o wyartykułowanie swojej listy życzeniowej z prezentami pod choinkę. I nawet w całej tejCzytaj dalej „Marengstoppar”

Kokkteilsósa, czyli islandzkie dobro narodowe

Od kiedy pamiętam, zawsze kojarzyłam coś takiego jak sos do sałatki z krewetkami, który nazywa się sos koktajlowy do krewetek, czy jakoś tak. A może całe danie – koktajl z krewetek? Ale byłam jeszcze za gówniana, żeby krewetki mi smakowały. I w sumie nie smakują za bardzo do dzisiaj. Moje życie nabrało (pełnego konserwantów) smaku,Czytaj dalej „Kokkteilsósa, czyli islandzkie dobro narodowe”

Döðlugott – daktylowy smakołyk

Dni stają się już coraz krótsze. Dzień budzi się coraz później, każdy poranny bieg zaczyna się i kończy w ciemności. Szczyty Hlíðarfjall i Súlur niemal całkowicie pokryły się świeżym śniegiem. Póki co, natura oszczędza Akureyri i oprócz cienkiej pokrywy kryształowego lodu na chodnikach, zima pozostaje tam, w górach. Następny tydzień zapowiada się ciekawie. Wiatr, śnieg,Czytaj dalej „Döðlugott – daktylowy smakołyk”

Londyn

Zrobienie takiego zdjęcia: było moim marzeniem odkąd zaczęłam uczyć się angielskiego w szkole podstawowej. I zawsze było mi nie po drodze, mimo że Londyn jest chyba najłatwiej dostępnym i najtańszym kierunkiem lotniczym na świecie. Odkąd mieszkam na Islandii stał się również punktem przesiadkowym, z którego mam nadzieję skorzystać jeszcze nie raz. Bilety z Keflavíku potrafiąCzytaj dalej „Londyn”

Peschiera del Garda i Bergamo

Che bello! Nie mogliśmy tego wykrzyczeć zaraz po wylądowaniu we Włoszech, bo za dnia przywitał nas przystanek autobusowy na lotnisku Orio al Serio w Bergamo, a do Peschiera del Garda dotarliśmy już po zmroku. Wybraliśmy się na krótki spacer przy Jeziorze, którego nie widać (w ciemności), ale przynajmniej zdążyliśmy nabrać ochoty na poweselny detoks –Czytaj dalej „Peschiera del Garda i Bergamo”

W poszukiwaniu utraconej wiary

Od jakiegoś czasu czułam, że muszę przełamać tę ciszę, która sieje tutaj niemałe spustoszenie nie oszczędzając przede wszystkim samego autora. Od ostatniego wpisu minęło już kilka chwil. Stąd ten moment żałosnego usprawiedliwienia się, chyba przede wszystkim przed sobą. Słowo motywacja zostało już chyba odmienione przez wszystkie możliwe przypadki: i te polskie i islandzkie, osoby, liczbyCzytaj dalej „W poszukiwaniu utraconej wiary”

Restauracja Baccalá i farma Vellir

Korzystając z faktu, że oboje z mężem mieliśmy wolny weekend, postanowiliśmy odbyć małą sælkeraferð, czyli food trip. Zastanawiam się, czy istnieje w ogóle polski odpowiednik tego wyrażenia. Google Tłumacz robi to dosadnie i bez zbędnego upiększania. Po prostu wyprawa na jedzenie. Przyznam, że była to pierwsza, świadomie odbyta wycieczka do restauracji w celu jej udokumentowaniaCzytaj dalej „Restauracja Baccalá i farma Vellir”

Hjónabandssæla – czyli rabarbarowy paradoks

Z rabarbarem na Islandii związana jest jedna rzecz, której pewnie nigdy nie zrozumiem. Magiczna. Rabarbar jest, ale go nie ma. Mamy dżemy, ciasta, syropy, puddingi i inne cuda, ale rabarbaru w sklepie nie znajdziesz. Nie jest uprawiany na skalę przemysłową i dowożony do sklepów. Jakim cudem zatem, prawie każda islandzka gospodyni posiada w zamrażarce kilogramowąCzytaj dalej „Hjónabandssæla – czyli rabarbarowy paradoks”

Kleinur, ástarpungar… czyli dobrze wysmażone

Muszę Wam się szczerze przyznać, że nie jestem jakąś zagorzałą fanką tych smażonych pączusi. W kulinarnej kulturze Islandii zajmują jednak bardzo ważne miejsce, dlatego nie sposób o nich zapomnieć na początku przygody z blogiem o islandzkiej kuchni. Do ástarpungar mam jednak sentyment, ponieważ był to pierwszy tradycyjny wypiek, który kupiłam w dziś już ulubionej piekarniCzytaj dalej „Kleinur, ástarpungar… czyli dobrze wysmażone”

Mądrość ukryta w czekoladzie – Páskaegg

Okrutna prawda jest taka, że im później w danym roku wypadają święta Wielkanocne, tym większa szansa, że nie pójdę na święconkę w kozakach. Dopiero co otrząsnęłam się po Bożym Narodzeniu, dojadam Milki, przywiezione z Polski, których termin przydatności do spożycia nieuchronnie się zbliża, a islandzkie markety już od początku lutego każą mi kupować czekoladowe jajka!Czytaj dalej „Mądrość ukryta w czekoladzie – Páskaegg”